Hollywood Değil


Bugün ölmekten kıl payı kurtuldum desem, yeridir. Herzamanki gibi, kulaklıklarımı takmış, herkesle aynı dünyadaymış gibi görünüp kendi dünyamda şaşkın şaşkın yürüyorum. Tramvay durağına geçmek için beklediğim kırmızı lambaya öfkelendim, herzamankinden daha çok bekletiyor gibiydi. Normalde bu süreçte hep sağımı solumu gözetlerim, ama bugün nedense diktim gözlerimi kırmızı ışığa, ayırmadım. Yeşil yandığı an yürümeye başladım, yolu tam yarılamıştım ki, sırtımda müthiş bir rüzgar hissettim, beni çekiyordu sanki. Solumdan esip sağıma götürecekti. Sola çevirdim kafamı, pahalı bir spor araba, son sürat adım attığım yöne geliyor, oysa yeşil bana yanıyordu. Sağa kırıldı direksiyon, arkamdan geçti kıl payı. Yine aynı rüzgarı hissettim belimde.
Sağ tarafa baktım, iki tane lüks spor araba...

Şimdi demek isterdim ki: Ölümle burun buruna, yine yarim geldi aklıma. Ne yalan söyliyeyim, etrafımda insanlar açık ağızla bana baktı, bense şaşkın şaşkın uzaklaşan arabalara. Korktum da tabi, ölüm bu, boru mu? Ama sonra sırıttım pişkin pişkin kendi halimde, birine meydan okumuşum gibi. Uzun süre gülmeyi bırakamadım, ve abime mesaj attım: "Oğlum, az kalsın kardeşin gidiyodu :D." Evet, abime attım mesaj, ona değil.


He, bir de o an dinlediğim şarkının da olayla bir uyumu falan yoktu. "Bastı mı gaza, gider mi gider" falan değil yani. Grup Anemi - Ta *** Koyayım. Hollywood mu lan bu. 

09.11.2015




Yorumlar