İnsanlar Neden Gülümsemiyor?



İnsanlar neden gülümsemiyor? Yani böyle sebepsiz yere. Hatta sebepsiz demeyelim de, çıkarları olmadan diyelim. "Karşımdaki benimle muhattap olduğunda, kendisini iyi hissetsin" diye neden gülümsemiyorlar? 



Kasiyerler, abi, kasiyerler. Kasiyerlere çok takarım ben, kusura bakmasınlar. Arada sıcakkanlı olanlar da var elbet ama bazısı... Bir insanın yüzüne bakıp, hayırlı sabahlar, iyi günler dilemek, nekadar zor olabilir? Belki sabahın köründe bir paket sigara ve evden erken çıkmak zorunda olduğu için yolda kahvaltı niyetine biraz abur cubur alan o adam, senin güleryüzün sayesinde gününe pozitif bir duyguyla başlayacak, normalinden iki dal sigara daha az yakacak ve iş yerinde daha verimli olacak. Bakarsın o gün patronundan bir "Helal be" işitir, motive olur, bu performansının üstüne koyarak çalışmaya başlar ve birkaç ay sonra daha fazla para kazanıp çocuklarına daha güzel imkanlar sağlayabilir. 



Tamam, ben abartıyor da olabilirim. Sen samimi davranınca adamın eve gidip "Ulan, kasiyer bile yüzüme gülüyor, sen neyin havasındasın!" diye karısını dövme ihtimali de yok değil. Nezaman, nerde kiminle karşılaşacağını bilemiyor sonuçta insan. 
       

Ama sen bir dene, bakarsın senin de hoşuna gider hem. Ertesi gün tekrar gelir birisi, seni tanır ve sen de belki de sevmediğin, sıkıldığın işinde sıcak bir ifadeyle karşılaşırsın. Kendine bir faydan olur. 


En son "Çıkarı olmadan" demiştik gerçi. O halde ne desek ki acaba? "Kendi çıkarlarını düşünmeden" uyar mı? O da zor gibi, birkere tadına varınca. Ben çıkamıyorum bu işin içinden, bunu zeki birileri düşünsün. Ben şu kadarını söyleyebilirim ama: Gülümseyin, abi, gülümseyin. Genelde zararı sıfıra yakın, faydası büyük oluyor. Kendi avantajlarınızı düşünerek de yapın bunu, ona da şükür. 
          
Bir de, unutmadan, lafım yalnızca kasiyerlere değil. Müdürleri de fena, hele müşterileri.


"Gülümsemek, daha güzel bir görüntüye kavuşmanın bedava yoludur."

Can Yücel

Yorumlar

  1. Toplum olarak çok fazla şaşayı ve kendimizi göstermeyi severiz para şan şöhret sıfatlar unvanlar bizim için en büyük göstermelik rozetlerdir. Konuşma ve toplumda iletişimde ise maalesef en alt kademedeyiz ya merhaba denildiğinde hürriyetimiz elimizden kayar yada her şeyi öğrenmek isteriz yanı ortamız maalesef yok iletişim zaten aşırı stres geçim o bu şu bla bla eklenince dahada depresif hallere şekilden şekile karelere bölünmekteyiz. Birde çok fazla şiddet ve diger türevi şeyler eklenince bırakın selamı kimse kimsenin yüzene bakamaz hale geldi. Korku ve endişe malum kimden ne zarar gelir bunun örnekleri sayfa sayfa gözümüze sokulmakta kadın cinayetlerinden tutun çocukların istismarlarına kadar velhasıl kelam çok kapsamlı aslında başınızı ağrıttım ama güzel bir yazı olmuş emeklerinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olur mu öyle şey, yorumlara ne kadar özen gösterilmişse, yazan bir o kadar mutlu olur. Ancak aynı uzunlukta cevap veremeyecek olmak sıkıntı olur, pek bir şey ekleyecek alan bırakmamışsınız, katılıyorum fikirlerinize. Bir gün insanlar olarak, doğru yöne bakıp, doğru şeyleri görmemiz dileğiyle.. Teşekkür ediyorum.

      Sil
    2. Rica ederim bunu yazmanız bile benim için yeterli hiç değilse cevap verip nazikçe yanıtlamışınız bunu yapmayan o kadar çok ki teşekkür ederim. Güzel günler :)

      Sil

Yorum Gönder