Örümcek


Kasiyerle göz göze geldiğimiz saniyede gülümsememden memnun olmuşcasına karşılık veriyor, 80'lik bir sigara tiryakisinin sesiyle "Merhaba" deyince farkına varıyor anca ağzımın içinin örümcek ağlarının. En son ne zaman bir insanla konuştuğumu geçiriyor sonra muhtemelen aklından. Sürekli konuşuyorum aslında. Ama üstten üstten, derinlere inmeden, nefesimi sağlama alarak kuruyorum cümlelerimi. 

Nerede okudum bilmiyorum, güvenilir bir kaynak mıydı hatırlamıyorum, belki de tamamen uydurmaydı, ama seneler önce bilmem gerektiğini düşünmediğim bir bilgi edindim. Örümcekler sıcağı aradığı için, her insan ömründe iki yüz kadar örümcek yiyormuş buna göre. Uyurken açık ağızlarımızdan içimizdeki ısıya doğru gittikleri için. Ne mutlu bana, iki yüz varlığa sıcaklık sağlayabilmişsem. Ama öyleyse neden aklımız hep yaranamadığımız iki yüz'de? 

Öğle yemeği niyetine aldığım salata hakkında ne düşündü acaba? Dokundu sonuçta, insan temas ettiği şeyler hakkında mutlaka düşünür bence. Sıcak birşeyler yemem gerektiğini düşünmüştür büyük ihtimalle. Belki de sağlıklı beslenmeye çalıştığımı. Konuşsana be adam.

Süper markete giderken köpeğinin yolun ortasına bıraktığına aldırmayan teyzeyle konuşacaktım aslında derin derin. Geri dönüşte unutup üzerine basma ihtimalim yüksekti çünkü, bu ilk olmazdı. Söylemem gerekirdi ne kadar yanlış olduğunu, bütün doğrularıma güvenerek. Orada açacaktım ağzımı. Belki şimdiye kadar çoktan bitirmiştim salatamı. 

25.01.2016
12:39




Yorumlar

  1. Yazılarınızı takip ediyorum gayet güzel kendine has anlatımınız var

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim, özgün olmak olmazsa olmazı bu olayın

      Sil

Yorum Gönder